Tanrıça Star’dan YJA Star’a Kadın Toplumu Savunuyor -1-

0

Emine Erciyes

 

Tarih her şeyin kökeni. Özellikle toplumsal olgular açısından tarihte kökünün olması topluma yararlı ya  da zararlı bir olgu olma noktasında toplumsal değerlerin anlamlılığının ifadesi. Eğer bir olgunun tarih sahnesine çıkışı insanlığa kazandırmışsa bu olgu olumludur, meşrudur. Ama insanlığa zarar vermiş, toplumsallığı dağıtmış, sömürüye yol açmışsa bu gün olumlu gibi yansıtılsa da, aslında kökten itibaren zararlıdır, ret edilmelidir.  Tarihin başlangıcında,  egemen uygarlıklar açığa çıkmadan önce, her şey insanlığın ihtiyacı üzerinde icat edilmiştir. Ahlak, politika, ekonomi gibi kavramlar her zaman topluma kazandıran toplum lehine olgular olmuştur. Bu gün ahlak çökertilme, politika devletlerin toplumu kandırma demogojisine indirgenme, ekonomi toplumu sömürme aracı gibi kullanılma noktasına getirilse de, bu kavramlar öz olarak topluma aittir. Toplum lehinedir, sistemin kendini meşrulaştırma aracı haline getirilmiş çarpıtılmış hallerinden arındırılıp tekrar topluma mal edilmeyi gerektirmektedir. Diğer yönden devlet, iktidar gibi kavramlar ise ilk baştan toplum aleyhine, toplumu sömürme aracı olarak doğmuş ve asla toplum yararına olamazlar. Özgür toplum olmak için önce bunlardan kurtulmak gerekmektedir.

Toplumsal doğada tarih, olguların gerçek yüzünü açığa çıkarırken, evrensel boyutta, oluşumlar hakikatin en yalın doğal halidir. Evren hakikatin kendisidir. Evrende yersiz, gereksiz, zamansız hiçbir oluşuma yer yoktur. Vaktinde anlamlı olan oluşumlar bile evrendeki rolü bitip zamanı dolduğunda evren tarafından aşılır, daha yeni oluşumlara evrilir. Evrensel özelliklerle paralel olan evrene ters düşmeyen olgular aynı zamanda toplumsal doğanın da lehinedir, meşruluğu en iyi ifade eder. Öz savunma anlayışını önce evrende sonra da toplumda arayacağız buradan hareketle. Kısa bir çerçeve ile evrensel ve tarihsel temele bakıp günümüze, kadının bu günkü öz savunma durumuna geleceğiz. Egemenlikli sistem toplumun kuruluşuyla birlikte vaz geçilmez bir özelliği olan öz savunmayı gayri meşru, haksız, ilan ederken, sömürü aracı orduları meşru kılmış, savaşla elde edilen ganimeti hak ilan etmiştir. Oysa hakikat bunun tam tersidir. Hakkı çalınanın, saldırıya uğrayanın kendini savunma hakkı vardır, ama askeri gücüne dayanarak gasp, talan, katliam, fetih ile el koyma hırsızlıktan başka bir şey değildir, meşru değil alçakçadır.

Öz Savunma Evrensel Bir Özelliktir

İlk olarak doğaya baktığımızda, tüm varlıklarda kendini savunma temel bir ilkedir. Bu sadece biyolojik canlılık evresine ulaşmış canlılar için değil evrensel bir ilke olarak atom altı parçacıklarda dahi geçerlidir.  Bunun en somut örneği Einstein ve atom altı parçacık arasındaki mücadelede göze çarpmaktadır. Einstein evet atomu, atom altı parçacıkların birçok özelliğini keşfediyor, ama aslında kendisi tüm kuralları net kesin olan Newton fiziğine inanıyor, bu nedenle atom altı dünyayı da bu kurallarla tanımakta oldukça kararlı ve ısrarlıdır. Einstein analitik zekanın tüm kurnazlıklarıyla parçacığın tüm özelliklerini anlamak için bir çok farklı deney yapmış ama parçacık Onun istediği gibi davranmayıp her seferinde farklı davranarak, planlarını boşa çıkarmış, onu yanıltmış ve şaşırtmıştır. Parçacığın insanı şaşırtan tabiatı çok renkli, insanı büyülemekte ve hala sırlarla dolu. Konumuz bu olmadığı için ayrıntılara girmeyeceğim.  Ama şunu demek istiyorum, parçacığın denetime girmeye karşı koyması, tüm özelliklerinin bilinmesine karşı direnmesi, onun kendini savunmasından başka ne olabilir ki. Tüm özelliklerimiz evrensel kökenli. Evren maddesinden yapılmışsak maddi varlığımız evrendeki maddelerin insan formuna girmiş hali. Evrende bulunan tüm maddeler insan maddesinin yapı taşları olarak bulunmakta. Ama insan sadece beden değil, hatta daha fazla ruh, canlılık, akıl ve duygu, çünkü insanın diğer biyolojik canlılardan farkı bunlar. Cansızdan canlı, akılsızdan birden muhteşem insan aklı, ruhsuz kaba maddeden incecik insan duyguları doğmuş olmasını hangi bilimsel kuram açıklayabilir. Evren en canlı varlık, aklı tüm evreni yaratıp yürütüyor, biz insanlar onun evrimle ulaştığı son durağız, dolayısıyla tüm özelliklerimiz evren kökenli. Ya kendini savunma, yani öz savunma! Öz savunma tüm varlıkların temel özelliği olduğuna göre evrensel kökenli bir duygudur. Evren sürekli genişleyerek, ömrü dolan enerjisi biten varlıkları yeni bir varlığa evrilterek, zindeliğini korumakta ve canlı dinamik varlığını sürdürmekte ve hep yenilenmekte. Tüm bunlar evrenin kendini yenileyerek sürekli koruduğu anlamına gelmektedir.

Mitolojideki Kadın-Erkek Çatışması, Erkek Egemenliğine Karşı Kadınının Öz Savunma Direnişidir

Aşk tanrıçası aynı zamanda neden savaş tanrıçası oldu? Savaş ve aşk nasıl bir araya geldi, Onun kimliğinde bu iki zıt nasıl aynı anda var oldu. Savaş ve aşk bir arada olur muydu. Toplumun temel değerlerine saldırıların olduğu erkek egemenliğinin geliştiği döneme geliyoruz. Erkek kadının üretimine saldırıyor. Ev yasasını (ekonomi) bozuyor, kurnaz adam, ev hırsızı olarak toplumun ürettiği değerleri çalıyor. Aileyi mülkleştiriyor, ilk egemen kişi baba, ilk sömürü kurumu baba erkil aile oluyor. Kadının toplumu koruyan kollayan özelliklerini de babaya yaftalıyor. Toplum, kültürün ahlakın politikanın temeli olmaktan çıkıp iradesiz köle bireylerin yetiştiği devletin sömürü alanına dönüyor.

Ana kadının ilk savaşı buna karşıdır. Tanrıça Star, aşk tanrıçalığının yanına savaş tanrıçası olma ünvanını toplumu savunma amaçlı verdiği mücadele ile kazanır. Star kelimesi bu gün birçok dilde yıldız anlamında kullanılmaktadır. Bu en eski tanrıçanın yaptığı evrensel işlerin yıldızlar katında kutsal tutulması ve tanrıçanın yıldızlarla bir tutulmasının o günden bu güne gelmesidir. Aynı zamanda Star kelimesi Kürtçe’de hala savunma anlamında da kullanılmaktadır. İnsanlar zor anlarda “Ya Star” diyerek ana tanrıçaya sığınmakta yardım ve savunma istemektedir.  Yine bugün karanlık gecelerin lanetli kadını olarak anılan tanrıça Lilith köleleştirmeye karşı büyük bir direnişi gösteren tanrıçadır aslında. Zor anlarda, mutlu anlarda  Lilit’in çağrılması olan “tilili” bugün hala Kürt kadınlarının zorluklarda ve mutluluklarda dilindedir. Aynı zamanda Kürt kadının özgürlük gücü olan  kadın gerillanın “tililisi” düşmanın yüreğini durdururken, yoldaşına savaş gücü vermektedir.

Mitoloji çağı, erkeğin hırsızlığı icadından sonra, kadın erkek arasındaki savaşları anlatır.  Tanrıça Ninhursag’ın çalınan “Me”leri (icat, yasa) ve bunları geri alma savaşı bir ilk öz savunma mücadelesidir. Enki’nin Ninhursag’ın bahçesinden sekiz kutsal meyveyi çalma ve sekiz hastalığa yakalanması mitolojisi çarpıcıdır. Bu tanrıçanın lanetiyle yakalanılmış hastalıklardır. Tanrıçanın laneti büyük ihtimalle ikisi arasında çıkan savaşta Enki’nin sekiz ölümcül darbe alması anlamındadır. Diğer bir mitolojik hikaye ise, İnanna’nın kız kardeşini ziyarete gidişini fırsat bilerek tanrıçanın her şeyine el koyan Dumuzi’nin lanetletilmesidir. İnanna o kadar öfkelidir ki, Onu lanetleyerek ömür boyu, her yılın altı ayında yerin altında kalmaya mahkum eder.

Tarihte bildiğimiz en büyük, en eski savaş Tanrıça Tiamat ile Tanrı Marduk arasında yaşanmıştır. Tanrıça çok büyük bir ordu toplamıştır, Marduk ise tanrıçanın bu yenilmez ordusuna karşı tüm tanrılara vaatlerde-tehditlerde bulunarak hepsinin desteğini arkasına almıştır. Savaş sonrası tek tanrılaşarak bunları yerine getirmemiş, sömürüyü tüm tanrılara dayatmıştır. Bu ilk savaş bu günkü iktidar oyunlarının bir ilk örneği olarak çarpıcıdır. Tanrıça çok kendine güvenlidir, içine çektiği nefesle Marduk’u dünyanın dışına fırlatma kurdetindedir.  Marduk bu anda kılıcıyla tanrıçayı ortadan ikiye böler ve kendi yaratılış destanını bu olayla başlatır. Elbette eşitliğin komünalitenin kurucusu ve yürütücüsü tanrıçayı ortadan kaldırmadan, Marduk egemenliği tam kurulamaz. Bu nedenle kendi varlığını bu olaya borçludur. Mardık kendi varlığını evrenin varlığı ile özdeşleştirecektir. Artık evreni, doğayı, tüm tanrıları yaratan tanrıça değildir, tanrıçanın ölümü yaratılışın temelidir. Ama yine de yaratım maddesi tanrıçadır bunu da unutmamak gerekir. Tanrıça olmasa Marduk evreni yaratacak madde bulamazdı demek ki. Bu bile tanrıçanın yarattıklarını çalmış olmanın itirafı anlamına gelir. Tiamat ve Marduk savaşı haksızın komployla kazandığı ve sömürü savaşlarının zirveleştiği çağın başlangıcını ifade etmektedir.

Kadınlar erkek egemen zihniyetin komünal topluma saldırısı karşısında iki bin yıl direnmişlerdir. Mitolojik anlatımlardan anlaşılan kadın ve erkek arasındaki savaş iki bin yıl sürüyor. İki bin yıl erkek egemenliği çeşitli kurnazlıklarla kadın emeğine el koymaya çalışmış kadın buna karşı toplumu ve komünal değerleri savunmuştur. Erkek egemenliğin tanrıçanın renkli ve eşit yaşam kültürü üzerine egemenliğin karanlık gölgesini getirmiştir. Fakat kadın direnişi tarihin hiçbir çağında durmamıştır. Kadınlar her fırsat bulduklarında erkek egemenliğine isyan etmişlerdir. İki bin yıllık direniş, kadın için bir hak savaşıdır, öz savunmadır, erkek için ise sömürü sağlama aracıdır. Artık kadının toplumu savunma anlayışına karşı, kurnaz erkeğin toplumu sömürme çizgisi doğmuştur.  Öz savunmaya karşı gasp talan saldırıları dönemi başlamıştır. Egemen zihniyetin başlamasıyla birlikte savaşan güçler iki zıt uç olarak şekillenir. Toplumu, kadını, komünaliteyi savunan öz savunma güçleri, toplumu, kadını, insanları köleleştirerek değerlerine el koyan gaspçı güçler.

Egemenlikli uygarlıkların çıkışıyla birlikte tarih, demokratik uygarlık ve egemenlikli uygarlığın paralel akışına tanıktır.  Egemenler tarihi kendileriyle başlatırlar. Egemen uygarlık egemenlerin saltanatının başlangıcıdır. Bu nedenle tarihi egemen uygarlıkla başlatırlar. Oysa demokratik uygarlık insanlığın ilk kültürüdür, egemenlikli uygarlık çağı boyunca da  hep var olmuş ve toplumu savunmuştur. Demokratik uygarlık toplumun öz savunması olarak hep direnmiştir. Demokratik uygarlık ana tanrıçanın özgür toplum çizgisinin egemenlikli uygarlığa karşı direnişi olarak hep süregelmiştir. Bu mücadele, savaş çizgisi olarak da egemenlerin sömürü savaşlarına karşı halkların öz savunma direnişleri olarak süregelmiştir.  Egemenlik çizgisi Marduk’dan, Sargon, İskender, Cengizhan, Sezarlara kadar sürerken, öz savunma direnişi Tiamat’tan, Spartaküs, Hektor, Zenubya, Jan D’ark ve Beritanlara kadar sürmektedir.

 

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.